Kiedy pracownikowi przysługuje dieta

Stosownie do art. 77⁵ par. 1 k.p. pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową (czyli tzw. diety).

Diety należne są więc pracownikom w przypadku odbywania przez nich podróży służbowych. Jednocześnie, jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z 22 lutego 2008 r. (I PK 208/07, OSNP 2009/11–12/134), podróż służbowa charakteryzuje się tym, że jest odbywana:

● poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy,

● na polecenie pracodawcy,

● w celu wykonania określonego przez pracodawcę zadania. Przy czym wszystkie te cechy muszą wystąpić łącznie.

Pracownicy powyżsi mieli świadczyć pracę wyłącznie na terenie określonej miejscowości we Francji. Ta wskazana w umowie o pracę zagraniczna miejscowość stanowiła więc stałe miejsce wykonywania pracy. Z pytania nie wynika, aby praca świadczona była przez pracowników poza stałym miejscem jej wykonywania. Tak więc mimo iż praca świadczona była poza siedzibą pracodawcy, nie można mówić o podróży służbowej, skoro to pracownicy świadczyli ją stale w jednym określonym miejscu. Jednocześnie, w sytuacji gdy strony uzgodniły w umowie, iż miejscem wykonywania pracy miała być w okresie obowiązywania umowy określona miejscowość zagraniczna, to wydaje się, iż nie może być również mowy o poleceniu pracodawcy. Jeżeli więc niespełniona została także druga z powyższych przesłanek, to tym bardziej pracownikom tym nie przysługują diety.