Nie tylko właściciel firmy może zwolnić pracownika

Pracownik był zatrudniony w starostwie jako urzędnik. W trakcie nieobecności starosty jego zastępca wypowiedział mu umowę o pracę. Zwolniony pracownik uznał, że nastąpiło to z naruszeniem regulaminu organizacyjnego. Jego zdaniem zastępca starosty nie był upoważniony do wykonywania czynności związanych z zatrudnianiem i zwalnianiem pracowników. Pracownik odwołał się więc do sądu pracy i zażądał przywrócenia do pracy.

Sąd wskazał, że w regulaminie starostwa istniało bezpośrednie umocowanie wicestarosty do zastępowania starosty podczas jego nieobecności w pracy, np. z powodu urlopu czy choroby. Sąd podkreślił, że nie wymagało to udzielenia wicestaroście pełnomocnictwa. Jego zdaniem konieczność upoważnienia innych osób do wykonywania czynności należących do starosty występuje jedynie w razie delegacji jego uprawnień innym podmiotom. Sąd oddalił żądanie pracownika, a ten odwołał się do sądu apelacyjnego. Sąd II instancji zgodził się z poprzednim wyrokiem i oddalił apelacje. Pracownik wniósł skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego.

Zdaniem SN wicestarosta był uprawniony do dokonywania czynności w sprawach pracowniczych w zastępstwie starosty, w czasie jego nieobecności pracy, zwłaszcza gdy starosta zaakceptował ustnie zwolnienie pracownika. Sąd wskazał, że zakaz zwalniania pracowników przez zastępcę w trakcie nieobecności starosty oznaczałby nieuprawnione i nieracjonalne pozbawienie pracodawcy uprawnień do dokonywania czynności z zakresu prawa pracy. Co więcej, w opinii SN czynność rozwiązująca stosunek pracy podjęta nawet przez niewłaściwy lub formalnie nieuprawniony organ jest skuteczna, jeżeli pracodawca podtrzymuje wcześniej podjęte czynności, które doprowadziły do ustania stosunku pracy.