Kochane dzieci, do roboty

Trzydzieści tysięcy złotych - to maksymalna grzywna, jaką może zapłacić pracodawca, który zatrudni piętnastolatka np. do roznoszenia ulotek lub gazet, pomagania ekspedientom w sklepie, zbierania naczyń w restauracji. Nie ma przy tym znaczenia to, że chodzi o wykonywanie prac lekkich, w okresie wakacji, że sam nastolatek chce sobie w ten sposób zarobić na nowy telefon lub wyjazd nad morze. Firma złamie zakaz zatrudnienia osób poniżej 16. roku życia. W Polsce osoby, które nie osiągnęły takiego wieku, mogą pracować tylko dla jednostek prowadzących działalność kulturalną, artystyczną, sportową lub reklamową, o ile otrzymają zgodę Państwowej Inspekcji Pracy. Czyli dzieciaki mogą legalnie zarabiać na graniu w filmie lub kopaniu piłki - czynnościach, które wcale nie muszą wpłynąć korzystnie na ich rozwój (a raczej mogą powodować uderzenie wody sodowej do niedoświadczonej głowy), ale już nie na pomaganiu w sprzedaży, promocji, sprzątaniu - czyli tych wszystkich pracach, które nie szkodzą ich rozwojowi (a raczej go przyspieszają) i umożliwiają aktywność, która zaprocentuje na przyszłość. W praktyce rodzic w tej kwestii nie ma nic do powiedzenia - choćby dziecko błagało go o pozwolenie, a i sam opiekun chciał, by zdobyło ono doświadczenie i nauczyło się szacunku do pracy, to przepis zakazuje i basta.