Satelitarna kontrola środowiska Bałtyku
Bałtyk to nie tylko akwen położony w północnej Europie, to również morze informacji dla naukowców. Pozyskiwaniem danych dotyczących stanu środowiskowego tego morza zajmuje się Instytut Oceanologii Polskiej Akademii Nauk, lider Konsorcjum Naukowego SatBałtyk (skupiającego dodatkowo naukowców z Uniwersytetów Gdańskiego i Szczecińskiego oraz Akademii Pomorskiej w Słupsku) realizującego te badania w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Efekty przedsięwzięcia w znacznym stopniu wpłyną na krajową gospodarkę.
Jako nadrzędny cel działania wskazano przygotowanie i uruchomienie bazy technicznej oraz praktycznych procedur operacyjnych, umożliwiających rutynową kontrolę stanów środowiska Bałtyku. Wyniki pozwolą opracować szczegółowe mapy charakterystyk strukturalnych i funkcjonalnych ekosystemu tego morza, w tym dopływu energii, rozkładów temperatury, stanu dynamicznego powierzchni, stężenia chlorofilu oraz wielu innych czynników wpływających na środowisko. Do precyzowania tych właściwości służą strumienie informacji docierające z dostępnych platform teledetekcji satelitarnej.
- Przygotowaliśmy już system operacyjny SatBałtyk (SOSB), który niebawem zostanie uruchomiony, a rezultaty jego funkcjonowania będą prezentowane na stronie internetowej. Trwają ostateczne testy wiarygodności systemu. Opracowaliśmy już szereg szczegółowych modeli i algorytmów niezbędnych do jego prawidłowego funkcjonowania. Wyliczenia, otrzymane na podstawie przetworzonych informacji, zostały zweryfikowane przez porównanie z danymi empirycznymi z wielu badań przeprowadzanych bezpośrednio w morzu, między innymi z pokładu statku badawczego s/y Oceania - mówi dr Mirosława Ostrowska, zastępca kierownika projektu SatBałtyk.
Kolejny etap polega na umieszczeniu dodatkowych urządzeń kalibracyjnych, które mają potwierdzać uzyskane rezultaty oraz dodatkowo wspomagać system w czasie aury utrudniającej uzyskiwanie bezpośredniej informacji z satelity. Rozlokowanie pomocniczych stacji zapewni permanentny monitoring wybranych parametrów środowiskowych istotnych z punktu widzenia projektu. Oprócz już działających stacji brzegowych kolejny instrument stanowi specjalistyczna boja. - Zostanie ona umieszczona na środku Zatoki Gdańskiej na wysokości ujścia Wisły. Zamierzamy zrealizować ten etap do końca roku, zależy to jednak od warunków pogodowych - dodaje dr Mirosława Ostrowska.
- Planujemy zakup łodzi operacyjnej do serwisowania wspomnianej boi. Utrzymanie znajdujących się tam sensorów wymaga regularnego serwisu. Ponieważ trudno przewidzieć, kiedy zaistnieją warunki umożliwiające podpłynięcie do boi, wyeliminowana została opcja czarterowania statku od innych armatorów - mówi prof. dr hab. Bogdan Woźniak, kierownik projektu SatBałtyk.
Kolejną stację kalibracyjną będzie system radiometryczny oraz aparatura do pomiaru strumieni energii zlokalizowana na platformie Petrobaltic. Wszystkie czujniki, ze względu na specyfikę środowiska pracy, znajdą się nad poziomem wody.
SatBałtyk spotyka się z wielkim zainteresowaniem zarówno w kraju, jak i za granicą. Zakończenie badań zaplanowano na grudzień 2014 roku.
@RY1@i02/2012/212/i02.2012.212.127.003a.101.jpg@RY2@
@RY1@i02/2012/212/i02.2012.212.127.003a.102.jpg@RY2@
@RY1@i02/2012/212/i02.2012.212.127.003a.103.jpg@RY2@
@RY1@i02/2012/212/i02.2012.212.127.003a.104.jpg@RY2@
@RY1@i02/2012/212/i02.2012.212.127.003a.105.jpg@RY2@
Łukasz Wilczek
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu