Zmienne relacje cen ropy

Tradycyjne związki między cenami najważniejszych światowych gatunków ropy naftowej zostały nagle wywrócone do góry nogami. Normalnie surowiec typu West Texas Intermediate sprzedawany jest drożej niż Brent i ropa typu Dubaju, ale obecnie za WTI płaci się mniej niż za dwie następne odmiany. Przyczynę stanowi silny popyt w Azji i małe zużycie ropy wszędzie indziej. WTI to najdroższy z gatunków ropy stanowiących tzw. punkty odniesienia, bo jest wspaniałej jakości. Ala na początku tego tygodnia cena jego baryłki (74,5 dol.) była o 2,5 dol. mniejsza niż baryłki ropy Brent, choć zwykle jest ona tańsza o 1–2 dol. Choć odwrócenie związku między cenami WTI i Brenta nastąpiło na początku tego roku, rzadko się zdarza, żeby gatunkiem Dubai (który stanowi punkt odniesienia na Bliskim Wschodzie i w Azji) handlowano drożej niż WTI i Brentem. O te dziwne ruchy cenowe analitycy obwiniają trzy czynniki: silny popyt na ropę w Azji, cięcia produkcyjne OPEC oraz pęczniejące zapasy tego surowca w USA. Jak mówi Michael Wittner z Societe Generale w Londynie, cięcia wydobycia w OPEC wspierają raczej ceny surowca niższej jakości, ciężkiego i kwaśnego (czyli zasiarczonego) jak typ Dubaj niż odmian jakościowo lepszych (lekkich) jak WTI czy Brent. Arabia Saudyjska produkuje w większości ropę ciężką i kwaśną. Ponieważ wprowadzone przez nią cięcia wydobycia spowodowały jego zmniejszenie z 9,5 mln baryłek dziennie w 2008 r. do 8,2 mln obecnie, na rynku gorszej jakościowo ropy zmalała podaż i wzrosły ceny. – W dodatku popyt na ropę jest słaby w basenie Atlantyku – gdzie handluje się WTI i Brentem – a silniejszy w Azji, gdzie przeważa typ Dubaj – wyjaśnia Michael Wittner.