Wydarzenia w Chinach i USA wpływają na naszą giełdę

Silne tąpnięcie na rynkach azjatyckich w ubiegłym tygodniu stało się sygnałem do silnej wyprzedaży w skali globalnej. Oczekiwania poprawy kondycji chińskiej gospodarki wywindowały ceny tamtejszych akcji do poziomu, który nie odzwierciedlał tempa wychodzenia gospodarki ze spowolnienia. Kursy chińskich akcji oderwały się od akceptowalnych fundamentów w skali mikro i makro. Jeżeli doda się do tego istotne zmniejszenie przepływów pieniężnych skierowanych na tamtejszy rynek akcji w ostatnich tygodniach, korekta wydawała się nieunikniona. Realizacja zysków przybrała dość gwałtowny charakter, co nie powinno dziwić wobec skali wzrostów od listopada 2008 r. Korekta na rynkach azjatyckich spowodowała tąpnięcie na rynkach bazowych, co nieuchronnie przełożyło się na silne poniedziałkowe zniżki na rodzimym parkiecie.

Schłodzenie globalnego apetytu na ryzyko każe zadać pytanie o dalszy los koniunktury giełdowej na naszym parkiecie. Inwestorzy muszą rozstrzygnąć, czy chęć realizacji zysków jest obecnie większa od wiary w utrzymanie trendu wzrostowego. Od podejścia inwestorów do ryzyka w skali globalnej będzie zależało, czy mamy do czynienia z korektą techniczną czy też spadki pogłębią się.

Z racji tego, że nasz parkiet porusza się w takt rynków bazowych, kluczową sprawą może okazać się zachowanie się rynków akcji za oceanem. Jeżeli indeks S&P500 skutecznie obroni poziom czerwcowych szczytów, tj. ok. 950 pkt, będziemy mieli do czynienia z chwilową korektą. Gdyby jednak S&P500 pokonał wspomniane wsparcie, z punktu widzenia analizy technicznej istnieje duże prawdopodobieństwo spadku tego indeksu do poziomu ok. 850 pkt wyznaczone dołkami z maja i lipca 2009 r. Należy poważnie brać pod uwagę scenariusz większej korekty.

Nasz WIG 20 znajduje się w technicznej korekcie i testuje wsparcie w okolicach 2000–2020 pkt. Silniejsza wyprzedaż na rynkach bazowych może sprowadzić indeks w okolice 1900 pkt. Przy tym poziomie możemy być świadkami poważnego starcia niedźwiedzi z bykami.