Powrót fabryki świata i wielki wzrost atrakcyjności Polski
Polska stała się wyjątkowo atrakcyjnym miejscem na inwestycje oraz partnerem firm poszukujących alternatywnych dostawców. Problemem jest słabnąca konkurencyjność całego obszaru Unii Europejskiej. Pilnie trzeba ją odzyskać.
W marcu Chiny z przytupem wróciły do światowego handlu. Eksport Państwa Środka zwiększył się w ujęciu rocznym o 14,8 proc. wobec notowanych od września 2022 r. spadków i prognoz sugerujących kolejny, tym razem 7-proc., dołek. To odbicie przybliża Państwo Środka do realizacji postawionego przez KPCh celu w postaci ok. 5 proc. wzrostu PKB w tym roku. Co istotne, wzrost ten jest generowany jak dotąd przy braku presji cenowej: w marcu wskaźnik inflacji (CPI) spadł w Chinach z 1,0 proc. do 0,7 proc., m.in. dzięki 1,4-proc. obniżeniu cen żywności. Z 1,4 proc. do 2,5 proc. rok do roku pogłębiła się też deflacja producencka. Historyczne korelacje wskazują, że ceny w fabryce świata przekładają się na ceny u jej partnerów handlowych z około półrocznym opóźnieniem. Skorzystać na tym powinna także Polska, dla której Chiny są drugim, po Niemczech, dostawcą towarów.
Państwo Środka zwiększa swój udział w tworzeniu światowego PKB: tylko w latach 1995–2021 wzrósł on z 2,4 proc. do 18,4 proc. Stało się to głównie kosztem strefy euro, której udział spadł z 24,2 proc. do 15,1 proc.; USA odnotowały nieznaczny spadek – z 24,6 proc. do 24,2 proc. W przypadku Polski Bank Światowy (BŚ) odnotował wzrost z 0,5 proc. do 0,7 proc. Te dane powinny skłonić Europę do podjęcia działań w celu szybkiego odzyskania konkurencyjności. Wiemy już, że dotychczasowa polityka raczej pogłębiała problemy. Pomysł, by oprzeć przewagę europejskiego przemysłu na imporcie gazu ziemnego z Rosji, okazał się całkowicie chybiony. Ceny tego paliwa w europejskich hubach, mimo około siedmiokrotnego spadku od szczytów z sierpnia 2022 r., pozostają prawie sześć razy wyższe niż w Stanach Zjednoczonych, gdy w latach 2015–2020 było to nie więcej niż trzy razy. Lutowy wskaźnik cen dóbr produkcyjnych (PPI) wyniósł w strefie euro 13,2 proc. rok do roku, gdy USA 4,9 proc. Jak podaje BŚ, opłata za emisję tony dwutlenku węgla w unijnym systemie ETS w 2022 r. osiągnęła (w przeliczeniu) 86,5 dol., gdy w kalifornijskim CaT – 30,8 dol., a w chińskim ETS 9,2 dol.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.