Michał Kleiber

Ze względu na konsekwencje dla gospodarki i środowiska naturalnego problem zmian klimatycznych uważany jest za jedno z głównych wyzwań stojących przed nami w nadchodzących dekadach. To przekonanie podzielają dzisiaj chyba wszyscy, włącznie z tymi, którzy negują antropogeniczny charakter zachodzących zmian, bo przecież nawet wtedy potrzebne są działania mitygujące drastyczne efekty niekwestionowanych anomalii pogodowych.

Wszyscy jesteśmy zwolennikami energetyki odnawialnej. Nie zakłóca bowiem środowiska naturalnego (jeśli pominąć efekty estetyczne w postaci na przykład nagromadzenia wiatraków), nie emituje gazów cieplarnianych oraz, co niebagatelne w dzisiejszym świecie, ma szanse w dużym stopniu uniezależnić poszczególne kraje od importu ropy i gazu.

Gdyby wśród różnych obszarów nauki próbować znaleźć obrazowy odpowiednik funkcjonowania uznanych ośrodków innowacyjności typu Doliny Krzemowej w Kalifornii, byłaby to raczej biologia niż technika. Takie centra ludzkiej kreatywności nie powstają bowiem na drodze łączenia różnych elementów w sprawnie działającą maszynę – kojarzą się one raczej z żyjącym systemem biologicznym. Systemem o niezwykłym bogactwie, pozwalającym na powstawanie nowych i umożliwiającym rekombinację istniejących gatunków, systemem zapewniającym przyjazne środowisko dla trwałego rozwoju. Takie środowiska powstają w drodze ewolucji, u podstaw której leżą eksperymenty, poszukiwanie optymalnych strategii, zdolność stawiania czoła różnorodnym zagrożeniom. Innowacyjny ekosystem to miejsce, w którym ambitne osoby czują atmosferę sprzyjającą marzeniom o czymś niezwykłym. To z pewnością nie miejsce na poszukiwanie wyłącznie spokojnej i stabilnej pracy.