Człowiek w centrum uwagi
Wątek ludzki przewijał się przez różne dyskusje Kongresu, najmocniej wybrzmiał podczas debaty „«S» jak społeczność - zrównoważony rozwój środowiska pracy”
Na początku debaty poświęconej tematyce społecznej Witold Solski, przewodniczący Komisji Krajowej Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Samozatrudnionych „wBREw”, przypomniał, że praca jest istotnym elementem PKB i tylko poprzez dzielenie się jej efektami można budować wspólnotę i dobrostan oraz projektować przyszłość. Lider „wBREw” podkreślił, że nie można mówić o wspólnocie w sytuacji, w której „jedni przebijają głową sufit, drugim pęka podłoga” i przestrzegł, aby „ESG nie stał się kolejną fasadą, skrywającą rozdźwięk między deklaracjami a faktycznymi intencjami”. Profesor Elżbieta Mączyńska ze Szkoły Głównej Handlowej, honorowa prezes Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, poruszyła temat zjawiska prekariatu. Przypomniała, że pojęcie to łączy słowa „prekariusz”, czyli „niepewny”, i „proletariat”, „świat pracujących”.
- Ludzie zatrudnieni, w tym samozatrudnieni, mogą być obarczeni ryzykiem prekariatu - wyjaśniła.
Profesor Mączyńska nawiązała też do pandemii i jej konsekwencji, wśród których jest wzrost nierówności.
- Dlatego potrzebne są dyskusje, co zagraża, a co pomaga ludziom, bo temu powinny być podporządkowane wszystkie działania i cała gospodarka - mówiła ekonomistka.
Zaznaczyła, że nie można myśleć o pomyślnym rozwoju gospodarki bez spełnienia trzech warunków. Pierwszym jest optymalne wykorzystanie potencjału rewolucji przemysłowej. Drugim - zadbanie o antykruchość, „aby byle wirus nie wyłączał nas z życia”. Trzecim - zabieganie o odpowiednie, zgodne z potrzebami człowieka regulacje, począwszy od poziomu przedsiębiorstw, zakończywszy na szczeblu państwa.
Profesor Anna Musiała, dyrektor Centrum Badań Zaawansowanych CBZ UAM, stwierdziła natomiast, że w czasach transformacji czy posttransformacji zapomnieliśmy o człowieku. W jej przekonaniu zjawisko dużej skali chorób psychicznych ma związek z niepewnością zatrudnienia i sytuacją materialną wielu rodzin. Dodała, że po 1989 r. nie doszło do określenia wizji całokształtu stosunków pracy w perspektywie prawnej.
Radosław Apicionek, członek rady nadzorczej ZPP Wielkopolska, ocenił, że osoby samozatrudnione, małe firmy, są traktowane po macoszemu, w odróżnieniu od dużych, które są w stanie zadbać o swoje interesy. Zdaniem Katarzyny Kosakowskiej, wiceprzewodniczącej Komisji Krajowej Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Samozatrudnionych „wBREw”, obecny system pracy de facto łamie prawa człowieka, zwłaszcza osób samozatrudnionych, które nie mają realnego prawa do wypoczynku czy świadczenia pracy w godnych warunkach. A to zaprzecza idei wspólnoty. W jej przekonaniu różnica między CSR i ESG polega na tym, że CSR skupia się na oddziaływaniu na zewnętrzne otoczenie przedsiębiorstw, był instrumentem budowania obrazu firmy. ESG odnosi się natomiast do wewnętrznych relacji, szczególnie uwzględniając środowisko pracy. Kładzie nacisk na budowę inkluzywnej, niekontradyktoryjnej wspólnoty interesów pracodawców i zatrudnionych.
- Wspólnota musi funkcjonować w autentycznym dialogu, żeby firma mogła w pełni realizować ESG. Dlatego ESG jest takie ważne - podkreśliła Katarzyna Kosakowska.
Przesłanie dyskusji współbrzmi ze słowami premiera Mateusza Morawieckiego, który w liście do uczestników I Kongresu ESG napisał m.in. „Chcę mocno podkreślić, że w centrum naszych wysiłków zawsze musi stać człowiek - jego potrzeby, aspiracje, poczucie godności. Nie zbudujemy innowacyjnej i konkurencyjnej, zrównoważonej gospodarki bez zapewnienia w pierwszej kolejności bezpieczeństwa socjalnego wszystkim obywatelom”.
JPO
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.