Wywiad z Janem Fronkiem

milena: Więc tak, co jest największym problemem w nauce zdalnej?

pan janek: Dla mnie czy dla studentów?

milena: Dla studentów i dla nauczyciela.

pan janek: Dla obu stron to jest to, że znika ta pozawerbalna część przekazu. Człowiek mówi i nie wie, jak słuchacze na to reagują, bo ich nie widzi. Słuchacze słyszą głos i niby widzą tę kamerę, ale to nie jest to samo co żywy człowiek.

milena: A jakie plusy ma nauka online?

pan janek: Nie ma żadnych, absolutnie żadnych plusów, w moim przypadku to nawet nie było wygodne, bo ja i tak musiałem pojechać do pracy, bo tylko tam mam dobrej jakości sieć i dobrej jakości kamerę, więc owszem dla studentów to może być wygodne, że mogą słuchać, będąc w domu, a część z nich też poza Warszawą mieszka i mieli utrudniony dojazd, ale to jest tak mały plus w stosunku do strat, że właściwie nie warto o tym mówić.

milena: Dobrze, a jak najlepiej można rozwiązać problem słabego internetu?

pan janek: Nie wiem, to trzeba się na tym znać i czasem na to nie ma po prostu rady, jak sieć jest przeciążona, to nic się nie poradzi i po prostu trzeba zainwestować w routery, serwery, łącza i inne tego typu rzeczy, ale to jest poważna sprawa, akurat u mnie na wydziale ten internet dość kiepsko działa, mimo że my staramy się go rozwijać, i to od dawna. ©℗

dr hab. Jan Fronk jest biochemikiem, pracuje na Uniwersytecie Warszawskim

Rozmawiała Milena Derlacz, 12 lat