Są tańsi i pewniejsi od tych z krwi i kości. I bardziej niebezpieczni, bo nie mają skrupułów. Potrafią zyskiwać zaufanie obserwujących, a potem wpływać na ich poglądy i działania. Sztuczna inteligencja błyskawicznie przejmuje rynek marketingu influencerskiego. Myślisz, że Ciebie to nie dotyczy?

Zasadniczo, w społeczeństwie opartym na merytokracji, powinno się nagradzać talent i wyrównywać szanse, aby każdy miał takie same możliwości. Jednak często praktyczne ograniczenia sprawiają, że ten cel jest nieosiągalny. Skoro więc redystrybucja możliwości nie jest osiągalna, czy alternatywą może być redystrybucja ex post?

Trawestując powiedzenie, że podczas gorączki złota najlepiej się zająć sprzedażą łopat, można powiedzieć, że podczas wojny najlepiej zostać mediatorem. Rząd w Turcji miałby wiele do opowiedzenia na temat korzyści z takiej sytuacji.

Stanem typowym dla polskiej demokracji jest ostra polaryzacja polityczna. Współcześnie tak głęboka, że wydaje się, iż nawet śmiertelne zagrożenia dla przyszłości III RP nie byłyby w stanie jej złagodzić. Podobnie było wiek temu. Ale wtedy problem sam się rozwiązał za sprawą kryzysu ekonomicznego i skompromitowania parlamentu. Potem władzę przejął „silny człowiek” i demokrację zlikwidował.

Mam złe wieści. Zarówno rządowa strategia rozwoju kraju, jak i dokumenty prezentowane przez opozycyjny PiS są zaskakująco spójne ideologicznie. Nikt nie ma pomysłu na to, jak rozruszać polską gospodarkę.

Opracowując strategię bezpieczeństwa narodowego, politycy zapomnieli, że oparcie się na jednym sojuszniku jest ryzykowne. Alternatywą jest oplecenie się siecią sojuszy i powiązań międzynarodowych w taki sposób, by atak na Polskę oznaczał uderzenie w interesy wielu silnych i zamożnych państw. Można to osiągnąć przez budowę strategicznej pozycji w globalnym łańcuchu wartości.

Rezerwy walutowe powinny być jednym z najnudniejszych tematów gospodarczych i być zarządzane z chłodną głową. Stanowią bowiem bardzo ważny wyznacznik pozycji danego kraju w globalnym porządku finansowym. A więc winny z daleka i wyraziście sygnalizować stabilność gospodarczą.

Wenezuela jest ekonomicznym paradoksem. Z jednej strony państwo to, dosłownie, śpi na ropie. Z drugiej - na południowoamerykańską republikę przypada dziś ledwie niecały 1 proc. globalnej produkcji ropy. Marne 0,7 mln baryłek dziennie.

Niedzielne głosowanie stało się wielkim referendum nad 16 latami rządów Fideszu. Czy głęboko spolaryzowane węgierskie społeczeństwo zaakceptuje oficjalny wynik wyborów? I czy ewentualna zmiana układu sił realnie wpłynie na strategiczny kierunek polityki Budapesztu?

Gdy Trump grozi całemu światu, wymachując kijem golfowym, Chińczycy grają w go. Skoro tany Zjednoczone stały się eksporterem chaosu, to na tym tle ktoś inny zyskał kolejną szansę, by prezentować się światu jako ostoja porządku i stabilności. A w związku z tym jako gracz o rosnącej sprawczości.

Siła Orbána jest konsekwencją słabości jego przeciwników, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych.

Premier Tusk zagalopował się swego czasu, zapowiadając, jak to będziemy skutecznie walczyć z Mercosurem. Przegraliśmy, mimo że występowaliśmy w tej samej drużynie, co Francja. Niestety, Unia Europejska jest jak futbol: tu też na koniec najczęściej wygrywają Niemcy.

Forsując liberalną politykę, nigdy nie pokonasz Orbána. Tylko jeśli pozostaniesz po stronie konserwatywno-nacjonalistycznej, może się to udać – mówią współpracownicy Magyara.

Jak żyje się Węgrom? Kluczowe pytanie przed wyborami. Wskaźniki ekonomiczne wszystkiego nie powiedzą, ale pozwalają wyrobić sobie pogląd na to, czy w ciągu ostatnich 16 lat – czyli w trakcie rządów Viktora Orbána – węgierska gospodarka posunęła się do przodu, czy raczej zanotowała regres. Z naszej perspektywy najłatwiej o tradycyjne porównanie polsko-czesko-węgierskie.

Opowieści o ucieczkach z rąk wroga należą do najbardziej dramatycznych historii czasów wojennych. Niezależnie od tego, jaka to wojna. Wiele mówią o chęci życia, ale i o tym, ile ludzie są gotowi poświęcić dla innych.

Kiedy Iran i Izrael walczą ze sobą, one próbują zjednoczyć ludzi poprzez muzykę. Izraelskie artystki urodzone w Iranie mają dwie ojczyzny. I od dawna próbują je choć trochę do siebie zbliżyć.